یادداشت های روزانه - ( باران )
باران... کمی آهسته تر
اینجا کسی در خانه نیست!
من هستم
و
تنهایی
و
دردی...
که نامش زندگی ست!
اینجا کسی در خانه نیست!
من هستم
و
تنهایی
و
دردی...
که نامش زندگی ست!
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۲/۰۲/۱۰ ساعت ۸:۱۰ ق.ظ توسط جمال الدین بخشنده
|
در مهربانی همچون ( باران ) باش که در ترنمش ,گیاه سبز و علف خشک یکیست .