درون یک چمدان حجم کوچک سفرم
و چشم پنجره‌ها درغبار پشت سرم

مرا صدایی از اعماق جاده می‌خواند
و راه سطر مه‌آلوده ایست در نظرم

صدا غریبه و مبهوت، من که سطر به سطر
پر است از هیجان سفر هوای سرم

سفر به متن غزل حس گنگ محو شدن
میان ثانیه‌ها در سکوت غوطه‌ورم