باران

غم، زمانی مثل کوهِ درد می ریزد سرت

 از در و دیوار  هی نامرد می ریزد سرت

بغض – این تنها رفیق راه – طغیان می کند

 کل دنیا بی برو  برگرد می ریزد سرت

زندگی لج می کند با تو – نمی فهمد تورا

در بهارت برگ های زرد می ریزد سرت

می شوی تنها- شبیه کوه های دوردست-

رعد و برق از آسمان آنقدر می ریزد سرت...

که تمام زندگی زهر هلاهل می شود

زندگی، مانند آبِ سرد می ریزد سرت