اشعار آزاد - ( باران )
چانه می زنی باران
این سبز رفتنی است
چندی است مردمان عشق
به خلوت نشسته اند ...
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۰/۰۴/۰۴ ساعت ۸:۷ ب.ظ توسط جمال الدین بخشنده
|
در مهربانی همچون ( باران ) باش که در ترنمش ,گیاه سبز و علف خشک یکیست .نوشتههای پیشین
- مرداد ۱۳۹۵
- اردیبهشت ۱۳۹۴
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- آرشيو
آرشیو موضوعی
- چی فکر می کنین ؟
- یادداشت های روزانه
- داستان های کوتاه
- اس ام اس
- اشعار آزاد
- اشعار من
- شعر حافظ
- شعر مولانا
- شعر شهریار
- شعر ملک الشعرای بهار
- شعر قیصر امین پور
- شعر پروین اعتصامی
- شعر نو - احمد شاملو
- شعر نو - فریدون مشیری
- شعر نو - حمید مصدق
- شعر نو - مهدی سهیلی
- شعرنو - مهدی اخوان ثالث
- شعر نو - سهراب سپهری
- شعر نو - نیمایوشیج
- شعر نو - فروغ فرخزاد
- آموز ش های وبلاگ نویسی
- دروس فلسفه اسلامی
- مناسبت های شمسی
- مناسبت های قمری
- دین شناسی
- علوم کامپیوتر