اي شمع خاموش

اي بخت خفته

اي مادرم، اي بوستان رفته برباد

اي بلبل بي نغمه در چنگال پائيز

اي مرغ عرشي كز پس عمري اسيري

سوي خدا با خاطري شاد

پرواز كردي زين قفس، آزاد آزاد

جاي تو خالي

پنداشتي آن مهر ها را بردم از ياد؟

نه

 اين فسانه است .

هرگز فراموشت نخواهم كرد، مادر !

 

اي واي بر من

تا با تو بودم