اشعار آزاد - ( یکی بیاید )
یکی بیاید و باز کند دوباره این درهای بسته را
شاید بتواند از بین ببرد این همه غصه را
من که می روم و تمام می شوم
اما تو خوش بنویس پایان این قصه را...
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۰/۰۷/۲۴ ساعت ۴:۴۹ ب.ظ توسط جمال الدین بخشنده
|
در مهربانی همچون ( باران ) باش که در ترنمش ,گیاه سبز و علف خشک یکیست .