باران

فرشته من, تمام هستی و وجودم, جان جانانم
چرا باید این غم و اندوه عمیق وجود داشته باشد؟
آیا عشق ما نمیتواند بدون اینکه قربانی یگیرد ادامه پیدا کند؟
بدون اینکه همه چیزمان را بگیرد
آیا میتوانی این وضع را عوض کنی؟
اینکه من تماماً به تو تعلق ندارم و تو هم نمیتوانی تمام و کمال از آن من باشی؟
چه شگفت انگیز است!
به زیبایی طبیعت که همان عشق راستین است بنگر تا به آرامش برسي
حکایت عشق من و تو نیز از این قرار است.
اگر به وصال کامل برسیم دیگر از عذاب فراق آزرده نخواهیم شد.
بگذار برای لحظه ای از دنیا و مافیها رها شده و به خودمان بپردازیم.
بی گمان یکدیگر را خواهیم دید.
از این گذشته نمی توانم آنچه را که در این چند روز در مورد زندگی ام پی برده ام در نامه بنویسم.
اگر در کنارم بودی هیچگاه چنین افکاری به سراغم نمی آمد.
حرفهای بسیاری در دل دارم که باید به تو بگویم.
آه لحظه هایی هست که حس میکنم سخن گفتن کافی نیست.
شاد باش "ای تنها گنج واقعی من
بمان" ای همه هستی من.
بدون شک خدایان آرامشی به ما ارزانی خواهد داشت که بهترین هدیه است.